Ko‘rshapalak.
Avstriya. Vena.
Qadimgi Venada shunday deyishardi: yarim tundan keyin shahar sir saqlashni biladiganlarniki bo‘ladi. Kechki ballardan birida ko‘rshapalak niqobini taqqan notanish ayol paydo bo‘ladi. U o‘zini hech kimga tanishtirmaydi, o‘zi haqida bir og‘iz ham gapirmaydi — faqat raqsga tushadi. Go‘yo bu zaldagi har bir insonni anchadan beri bilgandek. Musiqa tingach, mehmonlar asta-sekin tarqala boshlaydi. Ammo notanish ayol allaqachon g‘oyib bo‘lgan edi. Uning o‘rnida faqat niqob qoladi. U aslida kim edi? Tasodifiy mehmonmi, aktrisami yoki kimningdir go‘zal siri – buni hech kim bilolmaydi. Niqob esa javobsiz qolgan, ammo unutilmagan o‘sha oqshom haqida xotira bo‘lib qoladi.
Kolleksiya
MuzeygaMixail Doloko bilan
Ekskursiya — spektakl kabi
Badiiy rahbar Mixail Doloko vitrina bo‘ylab yuritib, ma’lumot o‘qib bermaydi. U o‘ynaydi. Bolalar uzoq saqlanadigan oqshom bilan ketadi: grim hidi, sir, kutilmagan kulgi. Ekskursiya pullik. Niqoblarni baribir bepul ko‘rish mumkin.
| Guruh, kishi | Kishi boshiga | Jami |
|---|---|---|
| 60 | 110 000 | 6 600 000 |
| 50 | 132 000 | 6 600 000 |
| 40 | 165 000 | 6 600 000 |
| 30 | 220 000 | 6 600 000 |











